2006 yılının sonlarına doÄŸruydu… Ä°smini vermek istemediÄŸim bir ÅŸirketin, ismini vermek istemediÄŸim bir gemisi ile Ä°zmir’in AliaÄŸa Limanı’ndan demir aldık.HerÅŸey baÅŸlangıçta çok normal ve fazlasıyla sıradandı.Taa ki gemide benimle aynı okuldan, fakat benden çok önce mezun olan 3. makinist ile karşılaÅŸana kadar… Ä°smini verip kendisini teÅŸhir etmek istemiyorum, sadece sevdiÄŸim bir abimdi diye ifade edeyim.Ä°lk sıradışılığın bu olduÄŸu gemide sonradan karşılaÅŸacağım tuhaf olayları nereden kestirebilirdim ki?..

Aradan 3 ay geçti ve biz birgün Hırvatistan’ın Rijeka kenti açıklarına demir attık.Çok geçmeden de limana yanaÅŸtık.Bu aradan geçen 3 ay boyunca ismi lazım olmayan bir kamarot arkadaÅŸ ile, içkinin de tesiriyle acayip papaz olduk.Gemilerde stajerlerin statüsü tam belli deÄŸildir, yarı zabit, yarı personeldir ve maalesef o sırada bir stajerdim.Bunun da getirisiyle personel benimle fazla yüz göz olabiliyordu.

Limandaki bir akÅŸam ben, 3. makinist, aşçı, kamarot ve 2 usta gemici kentte gezmek ve bir iki mekanda birÅŸeyler içmek için dışarı çıktık.Dışarıdan harabeyi anımsatan bir rock bara girdik.İçeride herkes çılgınlar gibi dans ediyordu.Tanışmayan insanlar birbirleriyle öpüşüyorlardı.SaÄŸa sola ÅŸampanyalar fışkırıyordu.Kalabalığa uyduk ve içip dans etmeye baÅŸladık.Sabaha karşı hepimizin kafası 1 Milyon olmuÅŸtu ve son 1,5 saattir aramın bozuk olduÄŸu kamarot arkadaÅŸla muhabbet ediyordum.Büyük oranda buzları eritmiÅŸtik.Ya da o sırada bana öyle gelmiÅŸ olmalı…

Gece bitti ve limana dönüyorduk.Hava hafif yaÄŸmurluydu.Limana girdik ve birbirimize ÅŸakalar yapa yapa, laf ata ata gemiye doÄŸru ilerlemeye baÅŸladık.İçkinin de tesiriyle ÅŸakaların dozu biraz kaçar olmuÅŸtu.Kamarot arkadaÅŸ tuttuÄŸunu yerdeki su birikintilerine atmaya baÅŸlamıştı ya da ayağıyla üzerimize su atıyordu.O esnada beni kaptı ve suya fırlattı.Öfkeyle ve geçmiÅŸin de verdiÄŸi kinle küfrederek üzerine yürüdüm.GiriÅŸtim.O esnada iki diÄŸer usta gemici ve aşçı birlik olup bana saldırdılar.Hatta birisi sandal küreÄŸini kaptı ve belimde kırmayı denedi.Herifler eskiden beri arkadaÅŸ tabii.Ayrıca herkes sarhoÅŸ… Benim zor durumda olduÄŸumu gören, benimle aynı okuldan mezun 3. makinist benden yana oldu ve ikimiz birden onlara saldırdık.Sonuçta dövdük, dövüldük, ertesi güne kadar ayılamadık, uyandığımda moraran yerlerimin acısını yeni hissetmeye baÅŸladım, düşünün yani o kadar uyuÅŸmuÅŸuz…

Sonuç olarak gemi Türkiye’ye geldiÄŸinde gemiden ayrıldım ve iyisiyle, kötüsüyle tüm bu hikayedeki insanlar hayatımdan ebediyen çıktılar.

Benim için ilginç ve biraz acılı bir anı olarak mütemadiyen dimağımda kalacak olan bir hadiseydi. :} Okudunuz mu? Öyleyse teÅŸekkürler…

Etiketler:

croatia, denizci anilari, denizci maceralari, gemici hatiralari, gemici maceralari, hirvatistan, hirvatska, kaptanin seyir defteri, kavga hatirasi, rijeka

Aynı Kategoriden Son 5 Yazı:

• Ä°lk Deniz Tutması