Geçen haftasonu nişanlandım… Bu haberi ve sevincimi sizlerle paylaşmamak olmazdı… :} Bu kararı vermek için çok fazla düşünmedim çünkü karşımdaki insanla ilişkin, yanılgı sevgilerden, yalancı mutluluklardan birine kapılmadığımı daha yolun çok başında anladım.Hayatımda birkaç kez kullandığım ”Seni Seviyorum” cümlesinin gerçek sahibinin O olduğuna karar verdim.Asıl canıma yapışan şeylerin kesinlikle hatıralar olduğunu anladım.Bu hatıraları başka insanlarla, başka başka hatıralar yaratarak unutmaya ve içimde yanan alevi diğer insanların yüreğime serptiği sularla söndürmeye çalıştım.Tüm bunların içinde farkında olduklarım da vardı, olmadıklarım da… Fakat sonunda tamamen güvenebileceğim, ömür boyu beraber olabileceğim, her türlü durumumu paylaşabileceğime inandığım insan karşıma çıktı.Bir anda tüm kirimden arındığımı, tüm kötülüklerden uzaklaştığımı hissettim.Benim gibi biri için bir insanla bu noktaya gelmek inanın ki çok zordu, fakat insan bir anda tüm geçmişinin ve zor gelen herşeyin o kadar da içler acısı olmadığına kendisini inandırabiliyor.Tanışılan onlarca insanın, yaratılan yüzlerce hatıranın, takılıp kalınan ergenlik aşkının ani unutuluşuyla sarsılmıyor.Kendisini hiç de mecbur hissetmiyor…

Şimdi hayatımda hiç yapmadığım birşeyi yapmak istiyorum; bloğumda uluorta, herkesin gözünün içine soka soka bir insana sevdiğimi doyasıya haykırmak!.. SENİ SEVİYORUM BAHAR! :}

Denizli’nin şirin bir beldesinde, şirin mi şirin bir evin şirin bahçesinde, aile arasında küçük bir törenle nişanımız takıldı. :} Hepimiz gerçekten mutluyduk ve çok farklı duygular içindeydik.Özellikle biricik aşkım ve ben… :} Herşeyin usûlünce olmasına bizzat ben aşırı özen gösterdim.Kesinlikle her anın tadını çıkartmalıydık.Sonuç olarak güzel ve mutlu bir gün geçirdik ve ardından İzmir’e uğurlandık… Nişandan birkaç resim:

(Bu eski resimde babamı ve beni görüyorsunuz.) Hayatta herkes babasına minnettar olmayabilir, yeri gelir düşman dahi olabilir.Babasına kin besleyen, nefret güden pek çok insanla da karşılaşılabilir.Bu her hayatın, kendi içinde özel ve farklı olmasına bağlıdır.Herkesin yaşam tarzı ve düşündükleri aynı değildir.

Babanızla ayrı telden çalıyor olabilirsiniz.Farklı şeyler düşünüp, farklı giyinip, farklı yiyip, farklı konuşuyor olabilirsiniz.Bir zaman sizin kahramanınız gibiyken, başka bir zaman da utanç kaynağınızmış gibi hissedebilirsiniz.Fakat ne şekilde ve amaçta olursa olsun, ne hissederseniz hissedin, değişmeyen tek gerçek o insanın evlâdı olduğunuzdur…

Çok az insan, evlâdı karşısında kayıtsız kalabilir…

Babam benim için hayatta sevdiğim pek az şeyden bir tanesidir! Hep benim kahramanımdı ve hep de öyle kalacaktır! Bazen keşke O’nun gibi biri olabilsem diye düşünürüm… Evine, çocuklarına, işine bu kadar bağlı, sigaradan başka kötü alışkanlığı olmayan, herşeye sabırla katlanabilen, ölse de muhtaç olmayan, haramdan uzak duran, ”adam gibi adam”, ”büyük insan” benim babam!.. Herşeyimi O’nun katkılarına borçluyum ve O’na, yaşlanıp torun sahibi de olsam tıpkı ergenlik çağımda gösterdiğim saygının aynısını göstereceğimden eminim.

Seni çok seviyorum baba! En çok sabrını ve en kötü anında yıkılmamanı seviyorum! Babalar günün kutlu olsun…

Medeniyetlerin beşiği Ortadoğu, son yüzyılını karışıklıklar içerisinde geçirdi. Osmanlı döneminin/yönetiminin ilk Dünya Savaşı ile son bulduğu coğrafya, sonu gelmeyen çekişmelerin odağı oldu. Bölgenin jeopolitik, stratejik ve ekonomik önemi dünyayı yönetme iddiasında olan süper güçleri Ortadoğu arenasına çekti. Bu dönemde ince ince dokunan Yahudi devleti projesi hayata geçirilmeye başlandı.

İki dünya savaşının kargaşası içerisinde Filistin’de iyice artan Yahudi nüfusu 1948 yılına gelindiğinde İngiltere ve Amerika’nın gölgesinde İsrail ismi ile devletleştirildi. Ardından savaşların, katliamların, göçlerin ardı arkası kesilmedi. Beş milyon Filistinli evlerini, yurtlarını terk etmek zorunda kaldı. Müslümanlar Filistin topraklarında kadın-erkek, yaşlı-genç başlattıkları İntifada’ya kadar, en ağır şekilde sindirilmeye çalışıldı. İntifada on yıllardır kan kaybetmekte olan Filistin için yeni bir diriliş oldu. Filistin’de iki taraf arasında sonu gelmeyen Barış/Uzlaşı Görüşmeleri’nin en önemli noktası KUDÜS oldu. KUDÜS taviz verilmeyecek bir bölge idi. Çünkü KUDÜS kutsal şehirdi ve mübarek kılınmıştı.

Bu çalışma Filistin’deki Müslümanların haklarının teslim edilmesi noktasında tüm dünyanın en üst düzeydeki kurum ve kuruluşları ile sessizliğe büründüğü, en ağır katliamlarda bile istifini bozmadığı bit zamanda Türk ve Dünya kamuoyunca Filistin meselesinin iyice anlaşılması ve bir KUDÜS bilinci oluşturulması maksadıyla kaleme alınmıştır.

Zihinlerimizde Mescid-i Aksa’nın silueti oluşmaya başladığında, çalışma da amacına ulaşmış olacaktır.

Bu kitabı incele ve satın al:

http://www.kitapyurdu.com/kitap/default.asp?id=583538

Bayılırdım bu diziye yahu.Esprileri on numaraydı.Özellikle Kültigin, Alper ve Kürşat üçlüsüne hastaydım.O yılların, bira içip adam döven, Java motorlarla gezen mahalle gençlerinin, en doğal biçimde ekrana yansıtılmış temsili delikanlılarıydı. :} Memnun 3 karılı, 36 çocuklu bir adamdı ve askerlik arkadaşı Berber İsmâil’in evine tüm kabilesi ile kamp kurmuştu. :} Dönemin en meşhur dizileri, Bizimkiler, Kaygısızlar, Yalan Rüzgârı falandı.O dönemde Aşk-ı Memnu, Ezel, Kurtlar Vadisi, Fatmagül’ün Bahtı Kara gibi diziler vardı da biz mi izlemedik?.. :}

Diziden en beğendiğim esprilerin videolarını derledim, buyrun bakalım:

Kültigin ve adamları Eleman’ı döverken, Kürşat adamı boşluğa savurur, orada dördüncü bir adam olması gerekir, yani dayağa dördüncü lazımdır… :}



Kültigin güzellikle senet tahsil ediyor. :}



Kültigin Eleman’ın kardeşi Hostes’e aşk mektubu yazıyor. :}



Kablosuz telefon. :}