Görür kelebeğin çırpınışlarında insan çaresizliğini.Yırtık kanatlar, ıslak gözler…Belki de o kelebek daha mutluydu ipekböceğiyken.Güç kazanmak, özellik kazanmak, güzellik kazanmak yaramadı O’na.İpekböceğiyken gözü gibi bakan sahibi, unuttu onu kelebek olunca.Şimdi o kelebeğin asıl istediği sen değilsin…

Seni istemiyorlar, kibirlenme.İstedikleri, kaybettikleri…Kaybettikleri sen isen, zaten istemezler seni.Yerine başkasını isteyecek olurlar, her gözlerini kapatışlarında seni yaşarlar.Ağır ağır göz kapakları yukarı doğru çıkarken, görürler acı gerçeği.Sarıldığı değilmiş asıl istediği!..

Sana kimi istediğimi söyleyeyim.Ben ipekböceğiyken bana gözü gibi bakan sahibimi…Şimdi güzel ve güçlü bir kelebek olunca beni isteyeni değil! İstediğim, günaha, suça, ihanete, öfkeye bulanmış sen değil.İstediğim, ben ipekböceğiyken bana gözü gibi bakan sahibim…İstediğim sen değilsin şimdi, kibirlenme…Pul kadar kıymetin yok gözümde! Asıl servetlere değişemeyeceğim, bana gözü gibi bakan sahibim…

Etiketler: gazel ornekleri, gunah, isyanlar, sitemler

 Bu yazıyı yazdır!