14 Şubat(mış)
14 Åžubat kadar anlamsız, gereksiz, saçma, endüstriyel çıkarlar gözetilen, saptırılan bir baÅŸka belirli gün veya hafta daha yok.Özel günler, anma dönemleri ya da yaad etme anları tamamen manevi deÄŸerlerle örtüşen olgular olmalı.Bu ve benzer ÅŸablonlarda uydurulmuÅŸ günler sektör ya da pazar kıvamına getirilmiÅŸ bulgular olmamalı.Ekonomiye ve kalkınmaya canlılık kazandırma adına pozitif getiriler saÄŸlayan organizasyonlarda insanların duyguları sömürülerek bir yerlere varılıyor.Üç beÅŸ kuruÅŸ kalkınacağız diye duygularımızı katlediyoruz…
”Sevgililer Günü” diye birÅŸeyi düşünüp icatlandıran ÅŸahsiyeti bulup aÄŸzını, burnunu kırmak lazım.”Yalnızsın veya bu güne iliÅŸkin kötü hatıraların var, ondan çamur atıyorsun bu güne” diye düşünen okurlarım olduÄŸuna ihtimal bile vermek istemiyorum. :) Ä°nanın, tamamıyla asıl kurmacaları sezip, suni duygu dramatizasyonlarında oynatılmak istenen ve hatta baÅŸarılıp oynatılan, seven ama saf insanların sömürüsünü anlatmak istiyorum.Tabii tamamıyla kelimeme bakmayın siz, kötü hatıralarımın olduÄŸu pek doÄŸru. :) Fakat sırf bu yüzden bu günü yerden yere vurmuyorum, us sahibi insan evlatlarının, belirli bir yöne koyun gibi çekildiÄŸini gördükçe üzülüyorum…
13 Şubat gününden biri:
O: Ayy aÅŸkım, yarın 14 Åžubat.Na’pıcaz? :)
Ben : Sabah kalkıcaz, tuvalete gidicez, hacetimizi görüp, elimizi yüzümüzü yıkayıp, dişlerimizi fırçalicaz.Sonra kahvaltı edicez, yine sıcak çay dilimin ucunu yakıcak ve ben yine küfredicem.Sonra zaten Yirmidört saat açık olan bilgisayarımın başına geçicem ve günlük gazetelere bir göz atıcam.Sonra oturup şirketten telefon beklicem gemi seferine çağıracaklar mı diye.Akşam olucak, mangalı közleyip vericem köfteyi canına, falan filan, falan filan, vs vs..
O: Onu demiyorum Ufuk! Hani yarın sevgililer günü ya hayatım.
Ben: Eee?
O: E biz de sevgili olduÄŸumuza göre… :)
Ben: Eee?
O: Birbirimize hediye veya hediyeler takdim edip, özel birşeyler yapsak günün önemini arz eden hani! :@
Ben: Sevgililer günü diye birÅŸey yoktur, sadece ”sevgililer” vardır kahve gözlüm… :)
O: Yılbaşında ve doÄŸumgünlerimizde olduÄŸu gibi yine beni kandırıcaksın ya, sayende özel günler düşmanı oldum.Vallahi öyle bir soÄŸutursun ki insanı…
Ben: Yok yani, haksız olduÄŸum noktaları söyle bana, söz kızmicam. :) Åžimdi sana gidip çiçek alsam çiçekçi arkamdan ”Åžu sevgililer günü kerizleri olmasa halimiz nice olurdu” dicek.Bizim Samet çiçekçide çalışmıştı bir ara, ordan biliyorum bunu. :) Yahut gidip yüzük neyim alsam kuyumcu ”Bir avuç toprak için ne masraflara giriyor enayi” dicek, bunu da bir yerlerden biliyorum… :)
O: Ne yani, herÅŸey bir avuç ÅŸey mi! :@ Toprak mı?… :S
Ben: Ben demedim, kuyumcu dedi ballı fıstığım. :)
O: Hiç romantik değilsin, beni de sevmiyorsun, hep hevesimi kaçırıyorsun! :( (Yalandan ağlamaya başlar) :D
Ben: (Kandırma çalışmalarına başlamışımdır) Bebeğim bak, lütfen ağlama.Aslında benim vurgulamak istediğim şey başkaydı.Ben aslında sadece o birileri tarafından belirlenmiş günde değil, her zaman aynı heyecanın yaşanması ve her zaman aynı aktivitelerin tekrarlanması taraftarıyım.Yani ben seni Yirmidört saat kadar, sadece o basit ve galiz gün kadar değil, yıl içindeki her saniye kadar seviyorum.Senin aşkınla bir deri, bir kemik kaldım bak. (Halbuki 76 kiloydum :D)
O: Haklısın aslında kara kurabiyem. :) Sevgiyi tek güne sığdırır gibi…Halbuki sevda o kadar küçük mü?.. :) Ben de seni çok seviyorum Ufuk’çum!.. :)
Ben: (Kurabiyem deyince de hiç dayanamazdım he :D) Yarın sinemaya gidelim, sonra Karşıyaka iskelede birer çay içeriz.Sonra eve gelelim, sana minik bir sürprizim olucak. :) Daha sonra hani senin sevdiÄŸin ÅŸu oyunu oynarız, yorganın altında bozuk parayı bulmaca… :)
O: (Sarılır) Ayyy aÅŸkım, 14 Åžubat’dan nefret ediyorum, yaÅŸasın sevgiiiii!.. ::D
Ben: Sevene hergün 14 Åžubat kahve gözlüm… :) (Bıyık altından gülüyorum :D)
Aslında bu diyalogda zavallı sevgilimin bir suçu yoktu. :) Tamamen benim rehavete kapılıp fazla felsefe yapmayışımdan dolayı az buçuk zorlanmıştım. :)
Olayın farklı bir boyutunu da gözler önüne sermeliyiz.Sevgililer günü sadece iki karşı cinsin, birbirine cinsi anlamda yoÄŸunlaÅŸma ve duygusallaÅŸma konusunu iÅŸliyor sanki.Anne, baba, aÄŸabey, abla, kuzen, dayı, hala, amca, komÅŸu, kedi, köpek, kuÅŸ, balık, doÄŸa sevgileri de bir çeÅŸit sevgi.Neden sadece jöle kafa bir oÄŸlana yahut beyaz kukuletalı bir kıza karşı olan cinsi duygular iÅŸleniyor?..Mesela neden ”Ben sevgililer gününde Çomar’a yeni bir tasma aldım” ya da ”Balığıma kocaman delikli bir kaya aldım” denmiyor da, ”Kız arkadaşıma tektaÅŸ pırlanta aldım, hem de bilmem kaç grant” deniyor?.. :) ÖrneÄŸin ben klavyemi seviyorum, benim klavyeme 14 Åžubat’da ”Canım klavyem seni çok seviyorum, sana yeni tuÅŸ takımları aldım, hazır ol bebeÄŸim az sonra takıcammmm!” demem lazım. :)
HerÅŸeyin bir gününü çıkarttılar arkadaÅŸ…HiçbirÅŸeyi basit ve kolay bırakmadılar.HerÅŸeye özellik kazandırmak geniÅŸ düşünürsek aslında iyi deÄŸil.Artık bazı ÅŸeylerin bayağı veya sıradan olduÄŸunu öğrenmeliyiz.Günlerin önemini baÅŸkalarının belirlemesini beklemek yerine, kendi önemli günlerimizi yaratmalıyız.Her sevgiye özel bir an yaratabilirsiniz.Ä°stediÄŸiniz an bir aktivite yapıp, istediÄŸiniz an bir hediye alabilirsiniz.Ä°ster istemez endüstriyel buluÅŸların destekçisi olmayın.Ayrıca belirli tarihler akılda kolay kaldığı için, ilerki yıllardaki olumsuzluklar, o belirli günlerde acı birer hatıra olarak yüreÄŸinize çöreklenir!..
Yorum Yaz