Bu yazı 1 yıl 11 ay 11 gün önce yayınlanmış olduğundan güncelliğini yitirmiş veya içeriğindeki bilgilerin geçerliliği kaybolmuş olabilir. Yazıya yorum bırakırken bu durumu göz önünde bulundurun.Anlamak zordur bizi.Tanımak ondan da zor… Düşüncelerimiz kimine yavan gelir, kimine olağanüstü.Her bir hâlimizde bir mesaj vardır çevremize.Bazen boş vermişizdir herşeye, bazen öyle bunaltıcı önemseriz ki… Bakışlarımız bile farklıdır, baktığımız şeye göre ya küçümser gibi, ya da erişilmez gibi.Sözlerimize kimi ”şiir gibi” der, kimi ”ebediyat yapma”… Nasıl akıncı atına, kılıcına aşıksa, biz de denize, gemilere… Yüreği yorgun ama dinç, gönlü buruk ama sevgi dolu, eli kolu yara ama temiz, saçı sakalı birbirine karışmış ama pamuk gibi, pipoyu rüzgâra karşı çeker ama öksürmez, özler ama hissettirmez, sever ama söylemez, ölür ama unutulmaz biz deniz gezmişler!..
Çok hava yemişizdir, güvertede çay bardağımızın içine yağmur çiseleri düşmüştür.Martıların yerine kendimizi koyup hayallere daldığımız olur.Köşe bucak kaçarız kalabalıktan, ”insan”dan bunalmışcasına… Tek görmeye tahammül ettiklerimiz ya beyazlar içinde, dümende kaptan, ya da tulumlar içinde makine dairesinde zabit…
Ardımızda bıraktıklarımız ”Hiç beni düşünmüyorsun” der.Varsın desinler… Biz biliriz kendimizi, biliriz bırakın düşünmeyi, aklımızdan çıkaramayacağımızı! Güler geçeriz kıyıdan kıyıdan.Yürürüz parmak iskeleye doğru.O güverteye ayak basınca hükümdar gibiyiz biz deniz gezmişler…
Belki aramayız aylarca, haber de yollamayız.Unuttuk sanırlar ama unutmayız.Her ne pisliğe bulanırsak bulanalım, karaya ayak basınca arınırız kirimizden.Acıtan sözlerimiz vardır, güldüren sözlerimiz olduğu kadar… Kinimiz, öfkemiz vardır, en az aşkımızın, sevgimizin olduğu kadar… Bazen iteleriz kenarı, bazen de sarılırız kaburgaları kırarcasına.Yerin dibine geçseler de karşımızda, çekip çıkarmayı, dimdik ayakta tutmayı biliriz.
Her denize bakışında hatırlarsın bizi.Limanı, rotası belli ama yine de ”meçhule giden bir gemi”dir bizimkisi.Pencerenin önünde beklerken, o minik kahve gözlerinden akan yaş rüzgâra karışır.Emin ol esintisini yüzümüzde olmasa da yüreğimizde hissederiz.Sensizliğin burukluğuyla ezgiler mırıldanırız gittiğimiz şehirlerin caddelerinde yürürken.Bekle o rıhtımda, birgün mutlaka geleceğiz biz deniz gezmişler!..
Etiketler
bir denizcinin gunlugu, bir denizcinin sevgilisine sozleri, deniz adamlarini anlamak, deniz gezmislerin hikayesi, denizci efsaneleri, denizcileri anlamak, denizcilerin ruhsal yapisi, denizciye asik kizlar, denizlere acilmak, duygusal denizci hikayeleri, iskelede bekleyen kiz resimleriAynı Kategoriden Son 5 Yazı
- Abdul Kader Keita’yı Unutmadık!
- Sevgili Eşime Akrostiş…
- Atatürk Gibi Düşünmek
- Fakat Her Zaman ”Mavi”…
- Düğün Resimlerimiz
do u have a twitter
You look right-top. :}