Bugün babalar günü ve kendimi baba gibi hissediyorum nedense. :} Belki biraz garip ama gerçek bu.Çocuğum yok halbuki bildiğim kadarıyla.Fakat son günlerde nerde yeni yeni yürüyen çocuk görsem baba olasım geliyor.Özellikle o tatlı, marul saçlı, üzüm gözlü kız çocuklarını… Böyle bir günde, tüm bu duygular arasında babadan ziyâde bir evlât olduğum dınk ediverdi kafama.Sanırım babam, baba olmaktan büyük keyif alıyor. :}
Babalar annelerden biraz daha otoriter oldukları için, yapı itibarı ile anneye oranla biraz daha mesafeli ve saygılı davranırız.Meselâ annemize öffleriz-püffleriz, sesimizi de maalesef zaman zaman yükseltiriz ama genelde babamıza karşı biraz daha temkinliyizdir.İster hatun bir kişilik, ister erkek bir insan olsun, birey her ne yaşta olursa olsun, babasına gereken saygıyı ve ilgiyi göstermeli, isteklerini mümkün mertebe yerine getirmeli.
Bu güne kadar babasının yanında bırakın küfür etmeyi, hakaret içeren bir tek söz bile söylememiş biri olarak, babası içeri girdiğinde, bacaklarını uzatmışsa toparlanan biri olarak, babasının emeklerini anlamış ve karşılıksız sağladığı imkânları kullanmış biri olarak, sevgili babamın ”Babalar Günü”nü kutluyorum!
Bu günün anısına taaa 1991′den kalma bu resmi arşivden bulup taradım.Babam ve ben… Şu hallerimde filmlerdeki Afacan, Yumurcak karakterleri falan yanımda huri melâike kalıyordu.Benim için derler ki; zehir zemberek veled idi, şeytanın teki idi, bütün mahalle şikâyet eder idi, kedilere mahkeme kurup idam eder idi, hızır idi yunus idi… ::D




Adım Ufuk Koçi.11 Ekim tarihinde İzmir, Karşıyaka'da doğdum ve elbette İzmir'de yaşıyorum.Mesleğim denizcilik.


Son Yorumlar